Pragmático / Pragmatico

Pragmático / Pragmatico
Qué ironía de la vida, 
decir que escribo mucho,
solo expreso lo que siento,
a un público de uno,
la única amiga que tengo,
la única que me oiría,
no te enfades vida mía,
juraste tener oídos,
solo para escucharme.

Pensar que escribo con los sentimientos,
muchas veces falto de razón,
pero siempre hablando franco,
mi voz bailando al son.

En mi vida estoy,
obligado a jugar en dos posiciones,
para el trabajo ser pragmático,
para ti,
solo un mar de emociones.

Qué sería de mi,
si no tuviera alguien que me escuche,
con quién pueda ser natural,
y no actuar para ser aceptado.

Qué dicha saber,
que me ves cómo soy aunque me odies,
y me ames aunque sepas cómo soy.

Para otros,
soy un reflejo de sus ideales,
solo quiero de ellos,
lo que cada fin de mes,
llega a mi cuenta.

A veces necesito hablar hasta de más,
para invitarte a la reflexión,
mientras que en otros escenarios,
debo ser pragmático,
para obtener recompensas,
por una tonta decisión.

Cuando hable y escriba mucho,
más de lo que puedes soportar,
dímelo con franqueza,
que no busco mis palabras acaparar,
ni mucho menos,
¡mandar a callar las tuyas!

Solo invito a la reflexión,
lo que en otro contexto haría sin pensar,
buscar soluciones,
pero de ves en cuando,
de rato en rato,
necesito reflexionar.

Che ironia della vita, dire che scrivo molto,
Esprimo semplicemente ciò che sento, a un pubblico di una persona,
All'unico amico che ho,
l'unico che mi ascoltava,
Non arrabbiarti, amore mio,
Hai giurato di avere orecchie,
solo per ascoltarmi.

Pensare che scrivo con sentimenti,
spesso privo di ragione,
ma parlando sempre francamente,
la mia voce che danza a ritmo,
dal mio cuore.

Nella mia vita sono costretto a ricoprire due ruoli,
per il lavoro sii pragmatico,
per te solo un mare di emozioni.

Cosa ne sarebbe di me se non avessi nessuno che mi ascoltasse?
con cui posso essere naturale,
e non agire, per essere accettati.

Che gioia sapere che mi vedi per come sono, anche se mi odi,
e mi ami anche se sai come sono e come appaio.

Per altri sono il riflesso dei loro ideali,
Voglio da loro solo quello che ricevono alla fine di ogni mese,
arriva sul mio account.

A volte ho bisogno di parlare ancora di più,
per invitarti a riflettere.
Mentre in altri scenari,
Devo essere pragmatico,
per ottenere ricompense,
per una decisione stupida.

Quando parli e scrivi molto,
più di quanto tu possa sopportare,
Dimmi francamente, non cerco di monopolizzare le mie parole,
e tanto meno dite ai vostri di stare zitti.

Ti invito solo a riflettere su ciò che in un altro contesto farei senza pensarci,
cercare soluzioni, ma di tanto in tanto,
di tanto in tanto,
Ho bisogno di riflettere.

No apto para parejas felices / Not suitable for happy couples

No apto para parejas felices / Not suitable for happy couples
¡Mis ojos, no creen lo que ven!
Te desconozco, te he perdido.

¡No existen más!
Esos ojos tiernos que me veían con amor.
Esa mujer, de la que me enamoré, se esfumó.
Y solo quedan cenizas de un amor cruel.

Mis palabras no llegan, menos mis miradas
y qué decir de mis besos y caricias
es un puerto vacío, cada mañana.

Solo cargo esta agonía
este cruel castigo del divino
una vida sin propósito
una existencia sin sentido
una ira reprimida

No queda nada, de este amor fallido
Solo traumas de este agónico destino

Y pensar que nos quedan años, siendo muertos en vida.
Esta monotonía que no conduce a nada.
Esta vida vacía que nos ata a una hipócrita calma.

Refugio de angustias, existencias vacías
Palabras sin mensaje, una vida sin propósito
Unos ojos que no ven, caricias que no sienten
la crueldad de nuestras vidas, poco a poco se desvanece.

¡Un muerto en vida desaparece!
Cuando te fuiste,
mi vida no volvió a tener sentido,
ahora vago en el olvido
de una realidad, excluido.

Desapareciste y ¿Qué hago?
Esperar desesperado a la parca
que en sus brazos me haga olvidar
lo vivo que me hiciste sentir
los años de felicidad, que deseo borrar.

My eyes, they don't believe what they see!
I don't recognize you, I've lost you.

They don't exist anymore!
Those tender eyes that looked at me with love.
That woman, with whom I fell in love, vanished.
And only ashes of a cruel love remain.

My words don't reach, much less my looks
and what to say about my kisses and hugs
it's an empty port every morning.

I only carry this agony
this cruel punishment of the divine
a life without purpose
a meaningless existence
a repressed anger

Nothing remains, of this failed love
Only traumas of this agonizing destiny

And to think that we have years left, being dead in life.
This monotony that leads to nothing.
This empty life that ties us to a hypocritical calm.

Shelter of anguish, empty existences
Words without a message, a life without a purpose
Eyes that don't see, caresses that don't feel
The cruelty of our lives, little by little fades away.

A dead man in life disappears!
When you left,
My life no longer had meaning,
Now I wander in the oblivion
of a reality excluded.

You disappeared and what do I do?
Desperately wait for the grim reaper
Who in his arms makes me forget
How alive you made me feel
The years of happiness, which I wish to erase.

Cuando ella se enfurece / When she gets angry

Cuando ella se enfurece / When she gets angry
Cuando ella se enfurece,
El cielo oscurece y el viento sopla,
Una tormenta de emociones se avecina,
La tierra, a su alrededor, cruje,
El amor y la ira se entrelazan,
Anunciando, a vos de trompeta, mi derrota.

Los truenos retumban en su voz,
Sus ojos fulminantes como rayos,
El huracán de su enojo se desata,
Y mi corazón se encoge, paso a paso.

El paisaje antes lleno de sol,
Ahora se tiñe con tonos grises,
La luna pinta de rojo sus cielos,
Y la palma se enconde tras sus raíces.

Pero en esta tormenta encuentro,
La fuerza y pasión que la caracteriza.
No temo al temporal que se avecina,
Me enfrento a él con valentía y amor,
Pues sé que en el ojo de la tormenta,
Habita la calma, ternura y perdón.

Cuando la tempestad amaine,
La luz de su amor vuelve a brillar,
Y en el arcoíris de su sonrisa,
Encuentro el refugio, para volverla a amar.

When she gets angry,
The sky darkens and the wind blows,
A storm of emotions is brewing,
The earth around her creaks,
Love and anger intertwine,
Announcing, to your trumpet, my defeat.

Thunder rumbles in her voice,
Her eyes glared at her like lightning,
The hurricane of her anger is unleashed,
And my heart shrinks, step by step.

The landscape once full of sun,
Now it is dyed with gray tones,
The moon paints her skies red,
And the palm is hidden behind its roots.

But in this storm I find,
The strength and passion that characterizes her.
I do not fear the storm that is coming,
I face him with courage and love,
Well I know that in the eye of the storm,
Inhabit calm, tenderness and forgiveness.

When the storm subsides,
The light of his love shines again,
And in the rainbow of her smile,
I find her refuge, to love her again.
Photo by Raphael Brasileiro on Pexels.com

Discipulus / Discípulo / Disciple

Discipulus / Discípulo / Disciple
Vita mea non est mea, quia ad te pertinet.

Tuum est sicut lutum ad lutum.
Tuum est, disciplina merentis.

Et si nunc, cum flatu, evanesco.
felix ero et gratus ero.
Tu movens labia tua fuit.
Rex imperans, regens.

Tuis verbis vias creas.
Tuis manibus spatia fingis.
Instrumentum sum, inquam.
Ego sum, qui tua vestigia sequi vult.

Iudicari me faciet dependentia.
Ad palum ure me.
Sine irrisione me suspende.

Non sum subditus quid sentias in hoc mundo.
Non vivo placere his qui tua miracula non viderunt.

Nemo videbit quod nolunt.
Nec audiet cur recusent.
Alii nunquam a tuo praesentia amorem illum acceperunt.
Alii vacui in scriniis suis mortui sunt.

Tuam absolutam voluntatem et immensam potentiam;
Hoc me intellegere hoc facit;

Cultrum in collo;
Languor;
Martyrium vel passio;

Non sunt decies centena millia nummorum aureorum;
Etiam nec dolor quod, spiro
Nec soleas quas porto;
Nec cibum comedi;

Si omnia quae permittit;
Mane apud te.
Te meis.

Mi vida no es mía porque te pertenece.

Es tuya como el barro a la arcilla.
Es tuya, formando, a quien se lo merece.

Y si en este momento, de un soplo, desaparezco.
Seré feliz y estaré agradecido.
Fuiste tú al mover los labios.
Cual rey dando una orden, dictaminando.

Con tus palabras armas caminos.
De tus manos inventas espacios.
Soy un mero instrumento, te lo repito.
Soy quien quiere, seguir tus pasos.

La dependencia hará que me juzguen.
Me quemen en la hoguera.
Me ahorquen sin escarnio.

No estoy sujeto a lo que piensen en este mundo.
No vivo para complacer a los que no han visto, tus milagros.

Nadie verá lo que no quiere.
Ni escuchará por que se niegan.
Otros nunca recibieron ese amor de tu presencia.
Otros murieron dejando un vacío en sus recuadros.

Tu voluntad absoluta y poder inconmensurable,
me da a entender que:

Un cuchillo en el cuello,
Una enfermedad,
Un martirio o un sufrimiento,

No valen ni un millón de monedas de oro,
Ni el oxígeno que respiro,
Ni las sandalias que me pongo,
Ni la comida que he ingerido,

Si todo eso me permite,
Permanecer contigo.
Verte a mi lado.

My life is not mine because it belongs to you.

It is yours like mud to clay.
It is yours, training, who deserves it.

And if at this moment, with a breath, I disappear.
I will be happy and I will be grateful.
It was you moving your lips.
Like a king giving an order, ruling.

With your words you create paths.
With your hands you invent spaces.
I am a mere instrument, I repeat.
I am the one who wants to follow your steps.

Dependency will cause me to be judged.
Burn me at the stake.
Hang me without ridicule.

I am not subject to what you think in this world.
I do not live to please those who have not seen your miracles.

No one will see what they don't want.
Nor will he listen to why they refuse.
Others never received that love from your presence.
Others died leaving a void in their boxes.

Your absolute will and immeasurable power,
It makes me understand that:

A knife in the neck,
An illness,
A martyrdom or a suffering,

They are not worth a million gold coins,
Not even the oxygen that I breathe,
Not even the sandals that I wear,
Not even the food I have eaten,

If all that allows me,
Stay with you.
See you by my side.

Divorcio

Divorcio
En días como hoy
soñábamos con el mañana
reíamos con nuestro niño
jugábamos a construir una casa.

En tardes como esta
el sol nos alegraba los almuerzos
uno lavaba y el otro secaba,
veíamos juntos el noticiero.

En noches como aquellas
conversábamos hasta dormirnos
me abrazabas tiernamente,
mientras te besaba con pasión.

En un día como hoy
no cesaron las peleas
tu brújula cambio su dirección
tus prioridades fueron otras
y tu mente se abrumó.

En tardes como esta
dejaste de necesitarme
me viste como un banco
tus padres como chofer
y tu jefe como un fiasco.

En una noche como hoy
al borde de mi cama
solo oigo mis lamentos
en un hogar abandonado
recordé que no te comprendo,
qué nunca entendí
cómo tu religión 
pudo dejarnos morir.

En días como hoy 
veo la diferencia entre actuar y decir
las pocas ganas de aprender
confundir el cambiar con mejorar
y la confusión de tu querer.

En una noche como hoy
soy amante de mi soledad
compañero de mi tristeza
y retratista de mi memoria.

Gracias
Y Adiós.